Szukaj
        Zaloguj    
Home

                                                                                                                      Physica semper iuvenis
Fizyka zawsze nowa

"Metody naukowej nie da się zalgorytmizować, z różnych przyczyn, zwłaszcza dlatego,
iż nieodzownym jej składnikiem jest twórczość"

Szaniawski, 1994

Inspire …Then Educate
National Center for Earth and Space Science Education

Abstract
Uczniowie, których powierzono mi w ostatnich latach mojej pracy w szkole, żyją w rzeczywistości, która bardzo szybko się zmienia. Współczesny świat nowych technologii wygląda zupełnie inaczej niż ten sprzed 15 lat, kiedy zaczynałem pracę w szkole. Studia, kursy i konferencje, w których brałem udział zainspirowały mnie do poszukiwań edukacji dla uczniów nowej generacji (new generation students). Zafascynowany nowymi technologiami i ideami stworzyłem dla uczniów portal www.fizyka.osw.pl z którego korzysta miesięcznie klika tysięcy gimnazjalistów. Kilkukrotnie wygłaszałem referaty w USA i Turcji o tym jak uczę fizyki. Na ostatniej Konferencji w Johnson City, zrozumiałem iż propozycja kształcenia w XXI wieku nowej generacji uczniów sprowadza się do bardzo prostych rozwiązań (referat J. Brooks). Według tej propozycji uczenie i nauczanie musi być w swej istocie proste. Taką wizję chciałbym przedstawić w poniższej pracy.
Ostatnio, dużo uwagi zwraca się na sposób przekazywania wiedzy w taki sposób aby rozwijać rozumowanie naukowe. Badania nad tym problemem są intensywnie prowadzone w Stanach Zjednoczonych oraz w Chinach. Zainteresowany tego typu badaniami postanowiłem podjąć współpracę z Lei Bao, Kathy Koening oraz Antonem Lawsonem. W niniejszej rozprawie zaproponowałem praktyczny sposób rozwijania rozumowania naukowego poprzez lekcyjne zadania projektowe preferujące indukcyjne i abdukcyjne dochodzenie do wiedzy. Ta propozycja została z entuzjazmem przyjęta najpierw przez moich uczniów a następnie przez nauczycieli.
Główny punkt rozważań i badań rozprawy doktorskiej skupiał się na określeniu skuteczności pedagogicznej metody projektów oraz na ocenie rozwoju rozumowania naukowego wśród uczniów gimnazjum.
Podczas badań pilotażowych, uczniowie w ramach swoich projektów rozwiązywali webquesty, natomiast w badaniach właściwych rozwijali swoje rozumowanie naukowe poprzez tworzenie lekcyjnych zadań projektowych skupionych na naukowym i badawczym sposobie konstruowania nowej wiedzy.
Z jednej strony uczniowie są inni niż 15 lat temu, a z drugiej wciąż tacy sami. Mają te same pragnienia i potrzeby. Wśród uczniów są tacy, którzy chcą się uczyć i tacy, którzy nie lubią tego robić. Ucząc fizyki widzę, iż przedmiot ten przez cały czas jest łatwy tylko dla jednego z dziesięciu uczniów. Zawsze staram się pytać uczniów co jest dla nich ważne? Często sami sugerują i podpowiadają mi co chcą robić i czego się uczyć. Ciekawy jest również fakt, iż wielu uczniów już w gimnazjum wie, jaki zawód będzie wykonywało w przyszłości – mają swój projekt życia, wiedzą kim będą, zdają sobie sprawę co dla nich jest najważniejsze. Ci właśnie uczniowie na fizyce robią wspaniałe projekty z medycyny, muzyki czy informatyki. Uczą mnie jak cieszyć się nauką i uczeniem. To oni z entuzjazmem przekonują mnie do wspólnych poszukiwań i wspólnej pracy. To od nich dowiedziałem się, że nauczyciel przyszłości to ten, który uczy się wraz z uczniami i dzieli się z nimi swoim życiem, doświadczeniem i radością uczenia się rzeczy nowych.  
 



 




                                                                                                                      Physica semper iuvenis
Fizyka zawsze nowa

"Metody naukowej nie da się zalgorytmizować, z różnych przyczyn, zwłaszcza dlatego,
iż nieodzownym jej składnikiem jest twórczość"

Szaniawski, 1994

Inspire …Then Educate
National Center for Earth and Space Science Education

Abstract
Uczniowie, których powierzono mi w ostatnich latach mojej pracy w szkole, żyją w rzeczywistości, która bardzo szybko się zmienia. Współczesny świat nowych technologii wygląda zupełnie inaczej niż ten sprzed 15 lat, kiedy zaczynałem pracę w szkole. Studia, kursy i konferencje, w których brałem udział zainspirowały mnie do poszukiwań edukacji dla uczniów nowej generacji (new generation students). Zafascynowany nowymi technologiami i ideami stworzyłem dla uczniów portal www.fizyka.osw.pl z którego korzysta miesięcznie klika tysięcy gimnazjalistów. Kilkukrotnie wygłaszałem referaty w USA i Turcji o tym jak uczę fizyki. Na ostatniej Konferencji w Johnson City, zrozumiałem iż propozycja kształcenia w XXI wieku nowej generacji uczniów sprowadza się do bardzo prostych rozwiązań (referat J. Brooks). Według tej propozycji uczenie i nauczanie musi być w swej istocie proste. Taką wizję chciałbym przedstawić w poniższej pracy.
Ostatnio, dużo uwagi zwraca się na sposób przekazywania wiedzy w taki sposób aby rozwijać rozumowanie naukowe. Badania nad tym problemem są intensywnie prowadzone w Stanach Zjednoczonych oraz w Chinach. Zainteresowany tego typu badaniami postanowiłem podjąć współpracę z Lei Bao, Kathy Koening oraz Antonem Lawsonem. W niniejszej rozprawie zaproponowałem praktyczny sposób rozwijania rozumowania naukowego poprzez lekcyjne zadania projektowe preferujące indukcyjne i abdukcyjne dochodzenie do wiedzy. Ta propozycja została z entuzjazmem przyjęta najpierw przez moich uczniów a następnie przez nauczycieli.
Główny punkt rozważań i badań rozprawy doktorskiej skupiał się na określeniu skuteczności pedagogicznej metody projektów oraz na ocenie rozwoju rozumowania naukowego wśród uczniów gimnazjum.
Podczas badań pilotażowych, uczniowie w ramach swoich projektów rozwiązywali webquesty, natomiast w badaniach właściwych rozwijali swoje rozumowanie naukowe poprzez tworzenie lekcyjnych zadań projektowych skupionych na naukowym i badawczym sposobie konstruowania nowej wiedzy.
Z jednej strony uczniowie są inni niż 15 lat temu, a z drugiej wciąż tacy sami. Mają te same pragnienia i potrzeby. Wśród uczniów są tacy, którzy chcą się uczyć i tacy, którzy nie lubią tego robić. Ucząc fizyki widzę, iż przedmiot ten przez cały czas jest łatwy tylko dla jednego z dziesięciu uczniów. Zawsze staram się pytać uczniów co jest dla nich ważne? Często sami sugerują i podpowiadają mi co chcą robić i czego się uczyć. Ciekawy jest również fakt, iż wielu uczniów już w gimnazjum wie, jaki zawód będzie wykonywało w przyszłości – mają swój projekt życia, wiedzą kim będą, zdają sobie sprawę co dla nich jest najważniejsze. Ci właśnie uczniowie na fizyce robią wspaniałe projekty z medycyny, muzyki czy informatyki. Uczą mnie jak cieszyć się nauką i uczeniem. To oni z entuzjazmem przekonują mnie do wspólnych poszukiwań i wspólnej pracy. To od nich dowiedziałem się, że nauczyciel przyszłości to ten, który uczy się wraz z uczniami i dzieli się z nimi swoim życiem, doświadczeniem i radością uczenia się rzeczy nowych.